Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2015

Ο μικρός ήρως του έπους του '40


Στο τρένο που ήταν ο πατέρας του Η ιστορία του Αναστάσιου Χαραλαμπόπουλου του Αλεξάνδρου θα μπορούσε να έχει βγει από ταινία για το ηρωικό έπος του '40. Στο τρένο που επιβιβάστηκε κρυφά, επέβαινε ο πατέρας του που είχε επιστρατευτεί, ο οποίος ωστόσο δεν ήξερε τίποτα για την παράτολμη απόφαση του γιου του. Η παρουσία του 13χρονου αποκαλύπτεται τελικά όταν το τρένο φτάνει στο Μέτωπο και προκαλεί αναστάτωση ανάμεσα στους επικεφαλής της μονάδας. Η επιστροφή του στην Αθήνα ήταν αδύνατη και ο ίδιος επιμένει να μείνει για να πολεμήσει. Η μονάδα του πάτερα του, Αλεξάνδρου, αναχωρεί από στιγμή σε στιγμή για την πολεμική ζώνη και η τύχη του μικρού Αναστάση πρέπει να κριθεί άμεσα. Οπότε προκρίνεται τελικά η ιδέα να υπογράψει ο πατέρας ότι δέχεται, ο γιος του να καταταχθεί ως εθελοντής στον στρατό, κάτι που θα λύσει τα χεριά των αρμοδίων. Ετσι και έγινε. Σύμφωνα με τις υπάρχουσες επίσημες μαρτυρίες, όταν ο στρατός μας κατέλαβε την Κορυτσά, άφησαν τον Αναστάση να παρελάσει πρώτος κατά την είσοδο στην πόλη. Με απόφαση του διοικητή της μεραρχίας, φτιάχτηκε άρον άρον στολή στρατιώτη στα μέτρα του Αναστάση και του απονεμήθηκε τιμητικά ο βαθμός του δεκανέα. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες της αληθινής ιστορίας, στην εύρεση των οποίων βοήθησε ο αντιστράτηγος ε.α. Γιώργος Τζουβαλάς, ο οποίος και προλογίζει το βιβλίο μαζί με τον στρατηγό πολεμιστή στη Μάχη της Κρήτης Κωνσταντίνο Κόρκα, ο Αναστάσης κάποια στιγμή κρυολόγησε και τον έστειλαν στα μετόπισθεν, σε ένα μικρο χάνι. Εκεί ο αεικίνητος δεκανέας ανακάλυψε ότι ένας πελάτης του ξενοδοχείου κλεινόταν στο δωμάτιό του και με ένα περίεργο μηχάνημα κάτι έκανε. Ο υποψιασμένος Αναστάσης ειδοποίησε τον ξενοδόχο, που και αυτός με τη σειρά του κάλεσε τη χωροφυλακή. Τελικά, αποδείχθηκε ότι ο ύποπτος πελάτης ήταν Αλβανός κατάσκοπος που έδινε στους Ιταλούς πληροφορίες για τις θέσεις και τις κινήσεις των ελληνικών στρατιωτικών μονάδων της περιοχής!

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2015

Επέτειος του Όχι


Τα ακριβή λόγια του Μεταξά ήταν: Προς τον ελληνικόν λαόν: Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της. Μολονότι επεδείξαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην, προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημας το δικαίωμα να ζώμεν ως ελεύθεροι Έλληνες μου εζήτησεν σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν, την παράδοσιν τμημάτων του εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της. θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρέσβυν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ' εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος. Έλληνες, τώρα θα αποδείξωμεν εάν είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας, την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον, αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας, και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως Ιωάννης Μεταξάς

Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2015

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΕ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ, ΤΟ 1944


αν σήμερα, 12 Οκτωβρίου, η Αθήνα απελευθερώθηκε από τα στρατεύματα των Ναζί (Vid) Συμπληρώνονται σήμερα 68 χρόνια από τις 12 Οκτωβρίου του 1944, από την απελευθέρωση της Αθήνας από τα Γερμανικά στρατεύματα. Σαν σήμερα τα γερμανικά στρατεύματα αποχώρησαν από την πρωτεύουσα της Ελλάδος και μαζί τους αποχώρησε από τον Ιερό Βράχο της Ακροπόλεως και η ναζιστική σημαία. Η αποχώρηση των Γερμανών ξεκίνησε από τις 6:30 το πρωί ενώ μέχρι τις 8 είχαν απομείνει ελάχιστοι Γερμανοί στρατιώτες στην πόλη που αποχώρησαν και αυτοί αφού πρώτα κατέθεσαν στεφάνι στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, με σκοπό να παρουσιάσουν τον ''ιπποτικό χαρακτήρα'' τους. Ο ΕΛΑΣ τις μέρες εκείνες δίνει την τελευταία μεγάλη μάχη κατά των κατακτητών, εμποδίζοντάς τους να ανατινάξουν το ηλεκτροπαραγωγικό εργοστάσιο του Κερατσινίου. Οι μάχες στη Βόρεια Ελλάδα συνεχίζονται, ωστόσο, με αμείωτη ένταση. Ο λαός της Αθήνας, υπό τον χαρμόσυνο ήχο των καμπάνων των εκκλησιών ξεχύθηκε στους δρόμους πανηγυρίζοντας ξέφρενα την ελευθερία του. Πλήθος κόσμου κρατώντας ελληνικές και συμμαχικές σημαίες καθώς και πλακάτ των αντιστασιακών οργανώσεων (τη μερίδα του λέοντος έλαβε ο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και οι οργανώσεις του ενώ υπήρχαν και πλακάτ οργανώσεων όπως ο ΕΔΕΣ, η ΠΕΑΝ κλπ) έψελνε τον εθνικό ύμνο και το Χριστός Ανέστη ενώ αργότερα ακολούθησαν τραγούδια και χοροί. Το πανηγυρικό κλίμα συνεχίστηκε για μέρες με αποκορύφωμα την έλευση της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου στις 18 του μήνα και την επίσημη ύψωση της ελληνικής σημαίας στην Ακρόπολη σε έντονα συναισθηματικά φορτισμένο κλίμα. Ο κόσμος έπλεε σε πελάγη ευτυχίας καθώς πίστευε πως όλα τα βάσανά του είχαν τελειώσει.