ΛΑΛΙΩΤΗΣ: ΦΥΓΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΥΛΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟ ΤΑΝΚ
Ο Λαλιώτης ήταν εκείνος που με την «ντουντούκα», ζήτησε να απομακρυνθούν από την Πύλη του Πολυτεχνείου, οι φοιτητές, την ώρα που θα 'μπαίνε το τανκ, κάτι που είχε αποφασιστεί να γίνει ύστερα από διαπραγματεύσεις Στρατού - Καταληψιών.
Στην «Πύλη» φυσικά, δεν υπήρξε κανένας νεκρός ή τραυματίας - όπως και σε ολόκληρο το Πολυτεχνείο - πέραν του τραυματισμού κάποιας Ρηγόπουλου, τραυματισμός όμως, που έγινε εξ αμελείας και δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθή: Η Ρηγόπουλου χτυπήθηκε, από «σιδεριά» που εκτινάχτηκε από την Πύλη, σε απόσταση 15 μέτρων.
Αυτά - τα πασίγνωστα - τα είπε και σε συνέντευξη που έδωσε στην ΕΡΤ ο επικεφαλής του πληρώματος του περιβόητου άρματος, που γκρέμισε την Πύλη, και αυτή είναι η ΜΟΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ για το Πολυτεχνείο, το παραμύθι του οποίου έφτασε, πλέον, σε όρια εθνικά απαράδεκτα.
Τη συνέντευξη που λέμε, την πήρε το 1984 από τον Υπίλαρχο (του 73) Μιχ. Γουνελά η ΕΡΤ, η οποία όμως ΔΕΝ ΤΗΝ ΜΕΤΕΔΩΣΕ, γιατί φυσικά θα έχυνε το ψέμα που κόμπο - κόμπο, μάζευαν μήνες και μήνες οι κουλτουριάρηδες για να ποτίσουν τον άμοιρο λαό και να τον δηλητηριάσουν όπως κάνουν κάθε χρόνο από το 1974, κι εδώ, πότε για να εξυπηρετήσουν τους «μπλε» και πότε τους «πράσινους».
Η πλήρης συνέντευξη του Γουνελά - του είχαν πάρει και άλλη την οποία, επίσης, δεν μετέδωσαν! - είναι η παρακάτω.
ΕΡ.: Πέρασαν δέκα χρόνια από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Είσασταν ο αξιωματικός που οδήγησε το άρμα στην πύλη του Πολυτεχνείου. Τι έχετε να πείτε σήμερα;
ΑΠ.: Ομολογώ πως ήθελα να μιλήσω, γιατί επί 10 χρόνια τώρα, ακούγεται πάντα η άλλη πλευρά. Και θα ήθελα να μιλήσω για 2 λόγους: Και προσωπικά, επειδή πρέπει να διασαφηνίσω ορισμένα σημεία σχετικά με το ρόλο μου σε όλη αυτή την υπόθεση, που λέγεται Πολυτεχνείο, αλλά και εκ μέρους των συναδέλφων εκείνων που βρέθηκαν εκείνη τη συγκεκριμένη νύχτα σε εκείνο το συγκεκριμένο χώρο, χωρίς βέβαια να τους εκπροσωπώ. Πιστεύω να μην έχουν αντίρρηση. Όσα έχουν λεχθεί μας αδικούν. Μας παρουσιάζουν σαν εγκληματίες, σαν ανθρώπους που δεν έχουν ηθικές αναστολές. Σαν τέλος πάντων, ανθρώπους που μόλις τους βγάλεις από τα στρατόπεδα πρέπει να τους κρατάς για να μην σκοτώνουν, κακοποιήσουν ή δεν ξέρων και γω τι άλλο να κάνουν.
ΕΡ.: Ποιος ήταν ο δικός σας ρόλος, λοιπόν;
ΑΠ.: Όπως ξέρετε, τ' όνομα μου σχετίζεται με την κατάρριψη της πύλης του Πολυτεχνείου. Και η Πύλη είναι ένα από τα σημεία εκείνα που έχει συμπυκνωθεί όλη η εκμετάλλευση. Διότι δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάποιος λογικός άνθρωπος που να πιοτεύη ότι δεν υπάρχει εκμετάλλευση σε όλη αυτή την υπόθεση. Η πύλη προσφέρεται για να γίνη σύμβολο. Έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός συμβόλου. Παρ' όλα τα χαρακτηριστικά ενός συμβόλου. Παρ' όλα ταύτα, όμως, εις την πύλη δεν υπήρξε ουδείς νεκρός όπως και σε ολόκληρο το χώρο του Πολυτεχνείο, πέραν του τραυματισμού της Ρηγόπουλου ο οποίος είναι και γνωστός. Ο τραυματισμός αυτός έγινε εξ αμελείας και δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθή. Η Ρηγόπουλου έπεσε σε μια απόσταση γύρω στα 15 μετρά.
ΕΡ.: Ανεξάρτητα από αυτό, ποιος ήταν ο δικός σας ρόλος;
ΑΠ.: Ο ρόλος ο δικός μας, ήταν ρόλος διαιτητού. Εμείς κατεβήκαμε - και αυτό είχε γίνει συνείδηση απ' όλους τους συναδέλφους που ήταν διοικητές τμημάτων - στο χώρο, για να παρέχουμε εγγυήσεις, σχετικά με την ζωή και την ασφάλεια, μεταξύ των φοιτητών και της Αστυνομίας.
ΕΡ.: Αυτό, ποιος το είχε ζητήσει;
ΑΠ.: Δεν ξέρω. Νομίζω οι φοιτητές. Ζητάγανε ορισμένες εγγυήσεις. Σχετικά με την ανάγκη να εκκενωθή το Πολυτεχνείο δεν υπήρχε καμία αμφισβήτηση. Και η μια πλευρά και η άλλη, το ήθελε. Με τη διαφορά ότι οι φοιτητές είχαν ζητήσει να αποχωρήσουν το πρωί. Όμως, εγώ πιστεύω ότι η ατμόσφαιρα ήταν ήδη φορτισμένη και έπρεπε κάτι να γίνη.
ΕΡ.: Ποιες ήταν οι δικές σας εντολές και πόσο κατοχυρωμένος ήσασταν συνταγματικά;
ΑΠ.: Συνταγματικά πιστεύω ότι ήμασταν κατοχυρωμένοι, αλλά ανεξάρτητα από αυτό εγώ, δεν στέκομαι εδώ. Μπήκα στο Πολυτεχνείο, γιατί πίστευα ότι ο Πολυτεχνείο έπρεπε να εκκενωθή σύντομα. Γιατί αν δεν συνέβαινε αυτό, οι καταστάσεις που θα επακολουθούσαν θα ήταν χειρότερες και οι νεκροί (Σημ.: «Στόχου»: Οι εκτός Πολυτεχνείου, φυσικά) πολύ περισσότεροι.
ΕΡ.: Κύριε Γουνελά, δώστε μας μία εικόνα εκείνης της νύχτας μπροστά από την πύλη του Πολυτεχνείου, όπως την είδατε εσείς.
ΑΠ.: Οι φοιτητές μιλούσαν και διαπραγματευόντουσαν ελεύθερα με τους αστυνομικούς, χωρίς να υπάρχη κανένας ψυχολογικός καταναγκασμός.
ΕΡ.: Το ότι βρίσκονταν πίσω από το άρμα δεν νομίζετε ότι ήταν αρκετό;
ΑΠ.: Δεν το νομίζω. Διότι εκείνη τη στιγμή το άρμα δεν ήταν ακριβώς στην πύλη.
ΕΡ.: Πότε φέρατε το άρμα στην πύλη;
Απ.: Όταν απεφασίσθη ότι η διάνοιξη θα γινόταν με το άρμα, εγώ μεν έφερα το άρμα στην πύλη και ο Λαλιώτης ή ο Σταμέλος (σημ.: «Στόχου»: Άλλες πηγές βεβαιώνουν πως ήταν ο Λαλιώτης), ειδοποιούσαν με τον τηλεβόα, να απομακρυνθούν από την πύλη διότι η πύλη θα έπεφτε.
ΕΡ.: Τα συνθήματα που φώναζαν εκείνη τη στιγμή, είχαν ανταπόκριση σε σας;
ΑΠ.: Θα είχαν αν είχαμε κάποια ανθρωποκτόνο πρόθεση.
ΕΡ.: Αφού μπήκατε, πώς σας υποδέχτηκαν οι φοιτητές που ήταν μέσα;
ΑΠ.: Όχι άσχημα! Είχαν βέβαια κάποια ανησυχία. Όταν όμως τους διαβεβαίωσα ότι δεν πρόκειται να κακοποιηθούν ηρέμησαν.
ΕΡ.: Όταν φτάσατε στην πύλη, τα παιδιά πίστευαν και το έλεγαν ότι θα σμίγατε μαζί τους και δεν θα μπαίνατε;
ΑΠ.: Δεν το θυμάμαι. Πάντως, να ξέρετε ότι όσο μίσος κι αν αισθανόμασταν, αν πιστεύαμε ότι κάποιος θα σκοτωνόταν, όσο σκληρός και να 'σαι, αυτό δεν μπορείς να το κάνης. Πρέπει να σημειωθή, πως η «πύλη» συμφωνήθηκε μεταξύ Στρατού και «Επιτροπής», να γκρεμιστή με το τανκ, γιατί αλλοιώς δεν μπορούσε να ανοίξη αμέσως: Πίσω της είχαν τοποθετηθεί σιδηροδοκοί, ξύλα κ.λπ. - καθώς και δύο αυτοκίνητα - για να μην την «παραβιάσουν» οι αστυνομικοί, κι όλα αυτά τα υλικά ήταν δύσκολο να μετακινηθούν.
Η αποκάλυψη από το «Στόχο» - με τη δημοσίευση της καταχωνιασμένης συνεντεύξεως - του ρόλου των Λαλιώτηδων και της αλήθειας για την «Πύλη» κ.λπ. «ενόχλησε» πάρα πολλούς γιατί τους χαλάει το παραμύθι και ξυπνάει τον «κυρίαρχο» λαό.
Μια έρπουσα - παρ' όλο που έχει «μέχρι αηδίας» την υποστήριξη της κυβερνήσεως - κυκλοφοριακά εφημερίδα, έγραψε τα εξής εμμετικά κάτω από τον τίτλο «επαίσχυντα χυδαιογραφήματα»:
«Πλησιάζει πάλι η επέτειος του Πολυτεχνείου και οι Έλληνες θα κλίνουν ευλαβικά το γόνυ στη μνήμη των ηρωικών νεκρών του μεγαλύτερου έπους της νεότερης ιστορίας μας. Παράλληλα άρχισαν πάλι να κάνουν την εμφάνιση τους στις φασιστοφυλλάδες τα γνωστά εκείνα χυδαιογραφήματα που προσπαθούν να αμαυρώσουν το πραγματικό νόημα της εξεγέρσεως. Ήδη, χθες, κυκλοφόρησε μια εβδομαδιαία φασιστοφυλλάδα που γράφει στην πρώτη της σελίδα ότι, τάχα, ο Λαλιώτης κάλεσε με την ντουντούκα τους φοιτητές να φύγουν από τα κάγκελα, όταν έμπαινε το τανκ. Η ίδια φασιστοφυλλάδα που κυκλοφορεί χάρις στη μεγαλοψυχία της Δημοκρατίας, δημοσιεύει και μια συνέντευξη που πήρε τάχατες η ΕΡΤ από τον Γουνελά, τον οδηγό του τανκ. Το επαίσχυντο κείμενο φανερώνει, για μια ακόμη φορά πόσο μισητός είναι ο φασισμός και οι εκπρόσωποι' του...».
Φυσικά και το ότι ο Λαλιώτης «διευκόλυνε» - το τανκ - που γράφαμε εμείς - είναι αλήθεια όπως αλήθεια είναι και το πώς η ΕΡΤ πήρε συνέντευξη από τον Γουνελά (και δεν είναι «τάχατες» ως ο εμπαθής συντάκτης της εφημερίδας που λέμε, έγραψε). 'Αλλωστε αν ήταν διαφορετικά η εφημερίδα εκείνη είχε τον τρόπο να προκαλέση διάψευση του Λαλιώτη ή της ΕΡΤ. Δεν το έκανε, όμως αλλά με τα τετριμμένα κραυγαλέα «η φασιστοφυλλάδα», κ.λπ. προσπάθησε να μείωση τη σημασία του δημοσιεύματος γιατί δεν είχε τι άλλο να παρουσίαση!
Οι δυστυχείς ξέχασαν πως κανένα ψέμμα δεν αντέχει στον χρόνο και στο χρήμα, και πελάγωσαν!
