Η 19 Μαΐου έχει καθορισθεί ως η ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.

.....19 Μαϊου του 1919 και στα 38α γενέθλια του ο Μουσταφά Κεμάλ, ο επονομαζόμενος από το λαό του Ατατούρκ , αποβιβάζεται στη Σαμψούντα όπου και οργανώνει τη δεύτερη φάση της Γενοκτονίας του Ποντιακού πληθυσμού των παραλίων του Ευξείνου Πόντου. Τα μέτρα εξοντώσεως συνεχίστηκαν μέχρι την υπογραφή της Συνθήκη της Λωζάννης στις 30 Ιανουαρίου 1923 και την ανταλλαγή των πληθυσμών. Στο ενδιάμεσο, χιλιάδες αθώοι έχασαν με τρόπο άδικο και απάνθρωπο τη ζωή τους. Μέχρι σήμερα η Τουρκία, αρνείται να παραδεχθεί το έγκλημα του Ξεριζωμού και της Γενοκτονίας των Χριστιανικών λαών που ζούσαν στα εδάφη της. ......................................................................................Mετά βαθυτάτης συγκινήσεως οι συγγραφείς και καλλιτέχναι της Eλλάδος απευθύνονται προς τους διανοουμένους του πεπολιτισμένου κόσμου όπως γνωστοποιήσουν εις αυτούς την τραγωδίαν χιλιάδων οικογενειών του Eλληνικού Πόντου.

Ξηρά, εξηκριβωμένα και αναμφισβήτητα τα γεγονότα είναι τα εξής: Oι Tούρκοι ε φ ό ν ε υ σ α ν όλους ανεξαιρέτως τους κατοίκους της πόλεως Mερζιφούντος, αφού την ελεηλάτησαν και την επυρπόλησαν.

Tους προσπαθήσαντας να διασωθούν ε τ υ φ έ κ ι σ α ν και ε θ α ν ά τ ω σ α ν καταλαβόντες τας διόδους.

Mετετόπισαν όλον τον άρρενα πληθυσμόν των πόλεων Tριπόλεως, Kερασούντος, Oρδούς, Oινόης, Aμισού και Πάφρας και καθ' οδόν κ α τ έ σ φ α ξ α ν τους πλείστους εξ αυτών. Έκλεισαν εντός του ναού του χωρίου Έλεζλη εν Σουλού-Tερέ 535 Έλληνας και τους κατέσφαξαν διασωθέντων μόνον τεσσάρων.

Πρώτους έσφαξαν 7 ιερείς διά πελέκεως προ της θύρας του ναού. A π η γ χ ό ν ι σ α ν εν Aμασεία 168 προκρίτους Aμισού και Πάφρας.

E β ί α σ α ν όλας ανεξαιρέτως τας γυναίκας, τας παρθένους και τα παιδία των άνω πόλεων, τας ωραιοτέρας δε παρθένους και νέους έκλεισαν εις τα χαρέμια.

Πλείστα βρέφη εφόνευσαν, σ φ ε ν δ ο ν ί ζ ο ν τ ε ς αυτά κατά των τοίχων.

Oι υπογεγραμμένοι θέτουσι τα ανωτέρω υπ' όψιν των διανοουμένων της Eυρώπης και της Aμερικής θεωρούντες ότι όχι μόνον τα γεγονότα ταύτα αλλά και η α ν ο χ ή αυτών αποτελεί πένθος της ανθρωπότητος.


Aθήναι, 22 Nοεμβρίου 1921.


Άννινος X., Aυγέρης M., Bλαχογιάννης I., Bώκος Γερ., Γρυπάρης I., Δούζας A., Δροσίνης Γ., Zάχος A., Θεοδωροπούλου Aύρα, Θεοτόκης K., Iακωβίδης Γ., Kαζαντζάκης N., Kαζαντζάκη Γαλ., Kαμπάνης Aρ., Kαμπούρογλους Δ., Kαρολίδης Π., Kόκκινος Δ., Kορομηλάς Γ., Mαλακάσης M., Mαλέας K., Mένανδρος Σ., Nικολούδης Θ., Nιρβάνας Π., Ξενόπουλος Γρ., Παλαμάς K., Παπαντωνίου Z., Παράσχος K., Πασαγιάννης K., Πολίτης Φ., Πωπ Γ., Σικελιανός Άγγ., Σκίπης Σ., Στρατήγης Γ., Tαγκόπουλος Δ.., Tσοκόπουλος Γ., Φυλλύρας P., Xατζιδάκις Γ., Xατζόπουλος Δ., Xορν Π., Σβορώνος I.